Na drie weke se pendel tussen lughawes ,stasies en busdepots van Europa se sokkerlande, keer ek met 'n bedremmelde gemoed en 'n hinderlike klip in my skoen terug Moederstad toe.
Op SAL sien ek 'n slagspreuk op die koffiehouer:"Ukuhamba, Kukubona...' (in plein Afrikaans) "om te reis is om te sien". Wat ek gesien het, het my eers laat dink , toe erg bekommer.
Kom ons begin by die lughawes van Madrid en Rome - eersgenoemde 'n katedraal van aluminium, beligting en marmer, 'n stil lughawe met geen afkondigings om die stilte te versteur nie. Elke 50 treë uitmekaar is daar 'n silwerskoon toilet-suite. Niks maar niks, ontsier die marmervloere nie - geen vuurhoutjie, stompie of stoffie nie.
'n Automatiese moltreintjie vervoer passasiers tussen tonnels na terminale. Loopbande en roltrappe beweeg geruisloos, elektroniese flitsborde verskaf die nodige inligting. Tot die aantal minute wat dit 'n mens neem om by 'n sekere terminaal of hek uit te kom, word aangedui. Personeel ry op tweewiel-scootertjies om tyd en energie te bespaar! Almal praat gedemp. Veiligheidskameras draai onopsigtelik om ons uit alle hoeke te bespied; sekuriteitspersoneel is duidelik sigbaar.
Op Rome se Fuimicino-lughawe aangekom, wag ons net vyf minute en wonder bo wonder, ons tassies wat reeds in Kaapstad ingeboek is , arriveer ongeskonde en veilig, sonder dat daaraan gepeuter is. Die slotjies se geheime kodes het diékeer blykbaar as afskrikmiddel gewerk op Oliver Tambo! Daar is gelukkig geen kougom, of oliekolle of ander onnoembare papperye op die vervoerband nie.
Ek kan nie anders om te dink - Mense, ons het nog 'n ver pad om te loop tot 2010 met hierdie hinderlike klippie in ons (sokker)skoen!!
Op treinstasies word aankoms en vertrek ook fyn gesinkroniseer; slegs tyd vir oorstap van een platform na 'n ander word toegelaat. Aankondigings word in twee of drie tale gedoen. Buite wag ‘n bus om jou verder te neem na jou gekose bestemming. Koop asb. eers jou kaartjies vooraf met die regte kleingeld by 'n tabacchi of in die blou masjien en validate dit in die ander geel masjien! Boetes vir trein- en bussluipers word duidelik aangedui.
Op die stasies kan jy jou eetware koop, jou bagasie laat bewaar, 'n vinnige stortbad neem en vir toilette word .50 Euro (R5)betaal. Busse en treine het geen ontsierende graffiti nie , daarvoor sorg die trotse bestuurders, en uit ordentlikheid waag mens dit nie om te eet en drink terwyl jy pendel nie. Ek haal my hoed af vir die geduldige, vaardige bestuurders wat veilig tussen die verkeer deurvleg!
Die standaard busvervoerprys in die stede is oor die algemeen 1 Euro en 'n entjie verder uit, ongeveer 2.50 Euro (Euro 1 = ongeveer R10).Klaarbetaalde Eurailkaartjies word oral aanvaar en stiptelike kondukteurs beweeg van wa tot wa.
Jy kan Europa kruis en dwars verken met pendelvervoer - tot die kleinste dorpie op 'n heuweltop in Italië is per bus bereikbaar - al wat nodig is, is geduld en die vrymoedigheid om te vra wanneer jy onseker is. Taxi's, wat jou ore van jou kop af vra, word slegs gebruik deur ryk Amerikaners en dom toeriste! Parkeerplek vir motors is ‘n nagmerrie.
Ons twee vroue wat so alleen gereis het, het nooit êrens bedreigd gevoel nie. (Trek net swart. denim of grys aan en jy smelt saam met die menigte) Watter wonderlike vrye gevoel was dit nie om nooit oor ons skouers hoef te loer, of ons handsakke onder ons arms vas te knyp nie!! Ek het daar tydelik weer my geloof in die mensdom en my naaste herwin!
Miskien moet ek maar sorg dat ek met 2010 se Wêreldokker-tyd weer landuit is voordat die pawpaw die fan strike! Ek sien al die stakings, verkeersknope, vertragings, toustaan, misdaad en koerantopskrifte! O, wee!
Ek het gegaan en ek het gesien en ek wonder maar net.....
No comments:
Post a Comment